Charlie Chaplin'in hem yönetip hem yazıp hem de başrolünde oynadığı 1936 yapımı Modern Times, sessiz sinemanın son büyük anıtlarından biridir. Film, endüstri devriminin insan üzerindeki yabancılaştırıcı etkilerini mizahi ve dokunaklı bir dille ele alır. Chaplin'in unutulmaz karakteri Şarlo, bir fabrika işçisi olarak makineleşmenin kurbanı olurken, hayatına giren genç ve evsiz bir kadın (Paulette Goddard) ona umut ve sevgi getirir.

Chaplin'in fiziksel komedi yeteneği bu filmde zirveye ulaşır. Otomatik yemek makinesi sahnesi ve fabrika bantındaki çılgın tempo, sinema tarihine kazınmış sekanslardır. Ancak Modern Times sadece bir komedi değil, Büyük Buhran'ın sosyal gerçeklerini de yansıtan keskin bir sosyal eleştiridir. Chaplin, makinalaşmış iş hayatını, işsizliği ve yoksulluğu hicvederken, insan ruhunun dayanıklılığını ve insani bağların önemini vurgular.

Film, görsel şakaları ve tempolu kurgusuyla izleyiciyi güldürürken, arka plandaki hüzünlü atmosfer ve dokunaklı aşk hikayesiyle de derin bir etki bırakır. Chaplin'in kendi bestelediği 'Smile' adlı şarkıyı mırıldandığı sahne, sinemanın en unutulmaz anlarındandır. Modern Times, teknolojik ilerleme ile insani değerler arasındaki çatışmayı anlatan, her dönem geçerliliğini koruyan bir başyapıttır. Mizah, yürek ve zekayı bir araya getiren bu filmi izlemek, sinemanın büyük bir dehasıyla tanışmak demektir.